Laatst geǬpdatet op 4 januari 2026
Jezelf kwijt zijn heb je soms niet door.
De reis terug naar jezelf begint pas echt wanneer je alles wat je zekerheid bood hebt verloren. Voor je gevoel heb je dan niets meer te verliezen.
Het gaat over opnieuw geloven in jezelf.
EEN PERSOONLIJK VERHAAL OVER EEN VROUW DIE DACHT ALLES ONDER CONTROLE TE HEBBEN
Ze had ogenschijnlijk alles goed voor elkaar. Ze was – dacht ze – ook best wel gelukkig.
Ze had een man en twee jonge kinderen, een mooi huis met zwembad op een tropisch eiland. Haar huwelijk, hoewel niet altijd perfect, leek te voldoen aan de standaardideeën van stabiliteit en comfort. En hoewel het leven soms hectisch was en er ergens op de achtergrond altijd heimwee op de loer lag, was het ook fijn geweest.
Haar grootste wens was uitgekomen: ze had er lang op moeten wachten maar nu had ze een gezin.
Maar in het leven gebeuren soms dingen die alles wat je zeker weet op z’n kop zetten.
Verliezen wat je zekerheid biedt
Voor velen is het verliezen van wat zekerheid biedt één van de meest angstaanjagende ervaringen. We klampen ons vast aan mensen, bezittingen en idealen, bang om deze los te laten omdat ze een gevoel van veiligheid bieden. Maar wat gebeurt er wanneer datgene wat we vrezen te verliezen, daadwerkelijk verdwijnt?
Wat gebeurt er als er voor je gevoel niets meer is om aan vast te houden?
Het gezin was terug naar Nederland verhuisd en zij bleef thuis voor de rust en de stabiliteit in het gezin. Dat kon financieel gelukkig. Dat dit nogal een luxe positie was realiseerde ze zich pas later. Ze vond het toendertijd vanzelfsprekend (wat fijn dat het leven je ook dat soort dingen afleert!)
Als gevolg van de economische crisis stortte het kaartenhuis langzaam in:
- spaarpotjes verdampten
- een contract werd niet verlengd
- en een eigen bedrijf had geen levensvatbaarheid meer.
Schulden, schaamte en slapeloosheid vulden het huis met spanning.
Als scheiden onvermijdelijk is
Problemen die veel spanning in huis veroorzaken, kunnen voor een toch al niet stevig huwelijk uiteindelijk de genadeslag betekenen. En dat gebeurde in dit verhaal. De constante stress, de ruzies, het gebrek aan slaap en de emotionele pijn van het verlies, het immense schuldgevoel naar de kinderen toe, begonnen hun tol te eisen.
En zomaar op een dinsdagochtend zat ze aan de keukentafel, na de zoveelste slapeloze nacht, naar buiten te kijken over de weilanden. Plotseling kwam daar vanuit het niets de gedachte: ‘wat als daar een trein zou rijden?’
De schok van die bizarre gedachte maakte dat ze besefte dat het zo niet langer kon. Het was alsof haar lichaam en geest gewoon stopten met functioneren.
De diagnose was duidelijk: burn-out.
→ Herken de symptomen en zoek hulp
Tijd en Rust
Ze had tijd nodig en vooral rust om te herstellen, om weer tot zichzelf te komen. Maar dat kon niet terwijl alles om haar heen in puin lag, dacht ze. Ze moest door en vooral niemand iets laten merken. Het niet slapen schakelde haar uit en dwong haar op die manier tot inzicht. Een harde levensles.
Ik was deze vrouw.
De Weg Terug
De eerste weken na die dinsdag waren een waas. Het voelde als verdoofd zijn en leeg, alsof ik door het leven bewoog zonder het echt te ervaren. Ik kreeg slaapmedicatie en ik sliep maar voelde me overdag zo suf dat ik nog steeds als een zombi door het huis struinde. En ik voelde me een loser, een zwakkeling. Ik had alles verknald wat goed en mooi was vond ik.
→En wat als je niet meer in de liefde gelooft..?
Wat wil jij zelf?
Er begon ergens diep van binnen iets te veranderen. Misschien kwam toen het besef hoe krampachtig ik me had vastgehouden aan een aantal zogenaamde zekerheden. En dat ik die controle nu kwijt was.
Ik besefte dat ik op een nulpunt stond, maar dat dit nulpunt ook een nieuw begin kon zijn. Plotseling had ik tijd om na te denken wat ik werkelijk wilde in het leven.
ZOEK PROFESSIONELE HULP
Ik zocht hulp bij een therapeut. Ze leerde me dat het niet zwak is om kwetsbaar te zijn, dat het helemaal prima is om mijn echte zelf te zijn. Ik hoef geen rollen meer te spelen, ik hoef niet de hele wereld gelukkig te maken.
Er viel veel spanning van me af toen ze zei: ‘het voelt misschien alsof je jezelf helemaal kwijt bent, maar dat is niet zo. Je bestaat uit verschillende lagen’.
HOOGSENSITIVITEIT AANVAARDEN
Ze vertelde over hoogsensitiviteit en dat maakte dat ik veel meer ging begrijpen van mezelf. Ik zag een duidelijk beeld van hoe ik had geprobeerd anders te zijn omdat ik dacht dat ik te gevoelig en te ingewikkeld – en dus niet goed genoeg – was.
Voor het eerst in jaren stond ik mezelf toe om mijn eigenheid te aanvaarden, om de gevoeligheid als kracht te gaan zien. Ik leerde er als zodanig mee om te gaan en daarnaast ook beter voor mezelf te zorgen.
LOPEN EN SCHRIJVEN ALS UITLAATKLEP BIJ BURN-OUT
Ik kreeg de opdracht om elke dag een korte wandeling te maken, zelfs als ik me uitgeput voelde. De frisse lucht en het bewegen hielpen me om mijn hoofd leeg te maken en mijn lichaam weer te voelen.
De tweede opdracht was elke dag schrijven in een dagboek. Al mijn frustraties, angsten, maar ook mijn kleine overwinningen schreef ik van me af. Dit hielp me om mijn gedachten te ordenen en mijn gevoelens te begrijpen.
Vooroordelen
In het begin van het wandelen had ik last van een raar vooroordeel. Ik nam aan dat mensen die alleen wandelen depressief zijn en ik wilde dat niet zijn ten opzichte van de buitenwereld. (Ook hier kwam een belangrijke levensles om de hoek).
Ik loop nu dagelijks mijn rondje en geniet daarvan.
Die eerste weken bleef ik dichtbij huis. Onderweg luisterde ik eigenlijk alleen maar naar de liedjes: ‘stil, mijn ziel wees stil’ en ‘it is well with my soul’. En dan was ik opgelucht als ik weer achter de voordeur kon verdwijnen!
De wandelingen werden gaandeweg langer en ik ontdekte het natuurgebied waar herinneringen lagen aan mijn jeugd. Daar was ik vervolgens een jaar lang bijna dagelijks te vinden met de hond.
Soms in stilte, soms luisterde ik een podcast.
Deze activiteiten droegen bij aan mijn herstel.
DE KRACHT VAN PERSOONLIJKE ONTWIKKELING
Langzaam maar zeker begon ik de stukken van mezelf weer op te rapen. Ik ervaarde dat persoonlijke ontwikkeling echt helpt om krachtiger en innerlijk rustiger te worden.
Vroeger had ik al stapels boeken gelezen daarover en ik pakte ook dat weer op.
ZELFREFLECTIE
Naarmate ik meer tijd besteedde aan zelfreflectie, begon ik een diepere waarheid te beseffen: de dingen die ik had verloren:
- mijn huwelijk
- mijn status
- mijn (financiële) zekerheid,
ik had ze allemaal gezien als de pijlers van mijn leven. Maar in werkelijkheid hadden ze mij vastgehouden.
MIJN EIGEN PAD
Met deze nieuwe inzichten begon ik mijn leven opnieuw in te richten. Ik besloot dat ik niet langer zo krampachtig veel zou proberen te voldoen aan de verwachtingen van anderen. In plaats daarvan wou ik meer mijn eigen pad gaan volgen.
WERK DAT PAST BIJ WIE JE BENT
Ik ging een aantal opleidingen doen en vond een baan in het sociale werk wat me een diep gevoel van voldoening gaf.
De pijn van het verlies van alles wat we hadden opgebouwd is er nog maar het is niet langer verlammend.
Mijn kinderen waren – en zijn nog steeds – mijn krachtbron. Ze zien geen perfecte moeder maar eentje die hen heeft laten zien dat je altijd opnieuw kunt beginnen.
JEZELF TERUGVINDEN NA EEN SCHEIDING EN BURN-OUT
Nu kan ik zeggen dat ik, dankzij persoonlijke ontwikkeling, mezelf terug heb gevonden en dat is verrassend kostbaar.
Je kan zomaar jarenlang – wie weet wel een leven lang – jezelf niet zijn en dat ook niet doorhebben. En dat je dan maar blijft pleasen en rekening houden en teleurgesteld raken en opbranden. Of je realiseert het je wel, maar je weet niet hoe je uit die fuik kan ontsnappen. Ik hoop dat ik je hiermee heb geïnspireerd om aan de slag te gaan met jouw eigen persoonlijke ontwikkeling.
TEGENSLAG KAN EEN ZEGEN ZIJN
Kwijtraken wat we dénken nodig te hebben, kan soms de grootste zegen zijn. Als we daardoor leren meer te vertrouwen op het leven. En kunnen zijn wie we werkelijk zijn (zonder ons zorgen te maken over hoe de wereld ons ziet). Om dan te ontdekken dat we niet verdwijnen (dat dacht ik altijd!) Dat we mogen ervaren er juist veel meer te zijn.
HET LEVEN IS GEEN SPROOKJE
Dit verhaal eindigt niet met een “ze leefden nog lang en gelukkig” in de traditionele zin. In plaats daarvan is het een verhaal van voortdurende groei en zelfontdekking. En van loslaten hoe de ander zou moeten zijn.
In ons geval is ons huwelijk gestrand maar kunnen wij naast ouders van onze kinderen nog vrienden zijn.
ZIT JIJ IN EEN SOORTGELIJK PROCES OF SITUATIE EN BESEF JE DAT JE ZELF EEN STAP MOET ZETTEN RICHTING JE BETER VOELEN?
▶️ Download mijn gratis E-book: ‘wie ben jij echt’ – met 4 stappen om vandaag al te zetten naar een krachtiger en authentieker leven.
Anderen zeggen hierover dat het persoonlijk, verdiepend en praktisch is. En perfect voor vrouwen die voelen dat het tijd is voor verandering.
▶️ Boek een gratis kennismakingsgesprek via deze link
Heb je behoefte aan persoonlijke begeleiding? Tijdens een vrijblijvende (online) sessie van 30 minuten kijken we samen naar waar jij nu staat en wat je nodig hebt om dichter bij jezelf te komen.
Dit zijn kleine (krachtige!) stapjes die je tot niets verplichten maar altijd iets in gang zetten.
Vind je dit artikel waardevol en denk je dat anderen er ook wat aan kunnen hebben? delen kan via de social media knoppen rechts. Dank daarvoor! ♥︎