Druk op "Enter" om naar inhoud te gaan

Stoppen met het romantiseren van iemand die er nooit echt was

Laatst geüpdatet op 8 februari 2026

De illusie loslaten

dat hij ooit zal veranderen.

Liefde hoeft geen mysterie te zijn en ook geen achtbaan, spel of puzzel die we moeten oplossen om eindelijk gekozen te worden.

Liefde voelt veilig.


Verlangen naar verbondenheid

Er komt een moment (of niet) in je leven dat het besef doordringt: ik hou niet van wie hij is, ik hou van wie ik dénk dat hij is, van wie ik wíl dat hij is.

Het is hoop vermomd als romantiek. Het is een verlangen naar verbondenheid, naar bevestiging, naar betekenis.

En dat realisatie-moment is pijnlijk.

In dit artikel gaat het hierover en over de prijs die je ervoor betaalt. En over de ommekeer, het moment dat je kunt kiezen voor jezelf. Over welke 3 vragen je dan jezelf hebt te stellen. 


“Ik ben gestopt met het romantiseren van de versie van jou die nooit echt heeft bestaan.”

MIJN VERHAAL


Ik wilde zo graag geloven dat jij anders was. Dat achter je vaak zo kille afstandelijkheid en onvoorspelbaarheid een diep, gekwetst hart zat dat gewoon wat tijd nodig had. En, niet te vergeten, mijn liefde!

Hoe je relatie een spiegel is

Ik projecteerde mijn eigen vermogen tot liefde, empathie en groei op jou, met de overtuiging dat je dat zou overnemen en je mij ook zou liefhebben op die manier, zoals ik dat nodig had.

Maar wat ik zag, was niet echt.

Het was een spiegel van mijn eigen verlangen, geen reflectie van jou.

We zien mensen niet zoals ze zijn. We zien ze zoals wij willen dat ze zijn (vooral als we onszelf nog niet echt kennen)

 

Ben ik verliefd op een droom?

Het heeft lang geduurd voordat ik doorhad dat ik niet van jou hield zoals je was, maar van het idee van hoe ik dacht dat je zou kúnnen zijn. Van het potentieel, de mooie momenten (hoe zeldzaam ze ook waren), de belofte van wat zou kunnen zijn — als je maar anders was.

Ik hield van een toekomstbeeld dat niet zou komen. Ik klampte me vast aan herinneringen die eigenlijk nooit stabiel of veilig waren.

De waarheid? Jij was consequent in je inconsequentie.
Maar ik gaf het betekenis, ik zocht naar tekenen van hoop, van liefde, van “diepere lagen”.
En zo bleef ik verliefd op een droom.

 

DE PRIJS VAN ZELFVERRAAD

Wat ik niet doorhad, was dat ik elke keer dat ik jou idealiseerde, een stukje van mezelf verraadde.

Elke keer dat ik een grens liet vervagen, mezelf wegcijferde, mezelf verontschuldigde voor jouw gedrag … verloor ik een beetje meer van wie ik werkelijk was.

👉🏻 Liefde vraagt soms offers. Maar ware liefde vraagt nooit om zelfvernietiging.

Door te blijven hopen dat jij op een dag zou worden wie ik in jou zag, stelde ik mijn eigen heling uit. Ik hield mezelf gevangen in een verhaal waarin jij de hoofdrol speelde, terwijl ik mijn eigen script vergeten was.

 

DE OMMEKEER

Het keerpunt kwam niet plotseling, maar groeide langzaam.

Het zat in de kleine dingen: het ongemak dat ik negeerde, de pijn die ik wegduwde, de patronen die zich bleven herhalen.

Totdat ik het niet meer kon ontkennen: jij was niet wie ik dacht dat je was. En ik was niet mezelf bij jou.

De breuk deed pijn maar wat daarna kwam was nieuw:

✫ Ruimte.

✫ Adem

✫ Eerlijkheid

Ik kon eindelijk rouwen om iets dat nooit echt was.

Daarin lag de bevrijding en het heldere besef dat ik de focus moest verleggen naar mezelf. En moest ik antwoorden vinden op de vragen:

  • wie ben ik los van hem?
  • wat stel ik dan voor?
  • en wat heb ik dan te doen?

Liefde hoeft geen mysterie te zijn

Wat ik nu weet is dat liefde geen mysterie hoeft te zijn. Het hoeft ook geen achtbaan te zijn, en het is ook zeker geen spelletje.

En bovenal moeten we niet hoeven vechten om gekozen te worden.

 

Liefde voelt veilig

Liefde voelt veilig. Stil. Vanzelfsprekend.
En boven alles: liefde begint bij jezelf.

Bij mogen zijn die je bent.


“Ik ben gestopt met het romantiseren van de versie van jou die nooit echt heeft bestaan.”


 

HERKEN JIJ JE HIERIN?

Aan wie dit leest en zichzelf hierin herkent: wees zacht voor jezelf.

Je houdt met heel je hart van hem, ook al kan hij dat niet teruggeven.
Dat maakt jou niet zwak.
Dat maakt jou menselijk.

En het betekent dat je ook in staat bent om jezélf met heel je hart lief te hebben.
Begin daar. Vandaag nog!


? Voel je welkom om te delen hierover in de reacties of misschien heb je vragen aan mij, neem gerust contact op of boek een gratis kennismakingsgesprek hier.

☞ Vind je dit artikel waardevol en denk je dat anderen er ook wat aan kunnen hebben? delen kan via de social media knoppen rechts 

♥︎ Ken je iemand persoonlijk die hiermee worstelt in haar relatie, stuur het alsjeblieft door. We hoeven niet alles alleen te doen. We delen met elkaar. Dank daarvoor!  

Schrijf je in en blijf betrokken bij alles wat jouw groei, en die van je relatie, inspireert!

We spammen niet! Lees het privacybeleid voor meer info.

OVER DE AUTEUR

Margriet is gecertificeerd coach voor de (sensitieve) vrouw vanaf 35 jaar die de verbinding met haar man kwijt is maar ook met zichzelf. Die door het zorgen voor anderen en perfectionisme zich nooit heeft hoeven bezighouden met haar gekwetste eigenwaarde, haar verlatingsangst of juist haar angst voor emotionele verbinding. Ze is er nu helemaal klaar mee en vindt dat het tijd is voor verandering. Tijd om belangrijke keuzes te maken in haar huwelijk/relatie.

Margriet begeleidt – vanuit haar eigen ervaring met burn-out, scheiding en persoonlijke groei – deze vrouwen terug naar zichzelf. Het doel is kracht en richting vinden in een uitdagende fase en vinden van een gezonde balans tussen autonomie en verbinding in de relatie.

Haar werkwijze is authentiek, betrokken en geworteld in een holistische visie op liefde en persoonlijke ontwikkeling.

Meer..

8 reacties

  1. Jacoline 18 juli 2025

    Hallo Margriet, wat mooi heb je dit omschreven. Heel kwetsbaar en eerlijk. Wat zal het pijnlijk zijn geweest om hier achter te komen. Goed dat je jezelf hebt hervonden en nu weet wat je waarde is.

    P.s. ik krijg je nieuwsbrief nu dubbel en dwars! Maar heel blij dat die nu in mijn mailbox binnenrolt. Leafs, Jacoline

    • Margriet 18 juli 2025

      Dank voor je reactie Jacoline!
      Ja, pijnlijk maar zo verrijkend. Omdat het de relatie kan herstellen.
      Als het daarvoor te laat is (zoals bij ons) helpt het om respectvol te scheiden en verbonden te blijven als ouders.
      Dat is toch winst vind ik.

      Liefs, Margriet

      P.S. dubbel en dwars i.p.v. helemaal geen nieuwsbrief? Dat hoeft nou ook weer niet. Ik zal dat even corrigeren!

  2. Danielle 18 juli 2025

    Prachtig! Mooi geschreven❤️

  3. Foekje 18 juli 2025

    Lieve Margriet.
    Recht vanuit je hart geschreven , en wat ben je gegroeid in al die jaren. Je bent een geboren coach. Lfs Foekje

  4. Gre Barkema 20 juli 2025

    Wat een duidelijke en herkenbare blog!
    Je stelde je heel kwetsbaar op, daar is durf voor nodig.
    Het laat zien dat je een sterke vrouw bent.
    Wat leer ik nog veel van jou en dat op hoge leeftijd!
    Ik zie uit naar je volgende blog!❤️ Gre

    • Margriet 20 juli 2025

      Wat fijn om te horen dat het duidelijk en herkenbaar is, dankjewel!
      En je bent nooit te oud om te leren, van elkaar, ik ook van jou! ♡

Geef een reactie

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze site gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie gegevens worden verwerkt.

Protected by CleanTalk Anti-Spam